Jury i akompaniatorzy

Skład Jury Konkursu w 2011 roku:

• Bożena Betley
• Andrzej Dobber  
• Urszula Kryger
• Henryka Januszewska-Stańczyk  
  
• Helena Łazarska – przewodnicząca jury
• Rudolf Piernay
• Peter Schreier
• Edith Mathis
• Wojciech Maciejowski – sekretarz jury

BOŻENA BETLEY
Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (obecnie Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina) na Wydziale Instrumentalnym (flet - dyplom z wyróżnieniem) w klasie prof. Henryka Bartnikowskiego oraz w klasie śpiewu solowego prof. Marii Bojar-Przemienieckiej na Wydziale Wokalnym. W latach 1961–69 była pierwszą flecistką Orkiestry Operetki Warszawskiej. Zadebiutowała w Operze bydgoskiej wykonaniem partii Aidy w operze Aida Verdiego. Solistka Opery i Operetki w Bydgoszczy (1969-1974). Solistka Teatru Wielkiego w Warszawie (1974-1990). Jest laureatką wielu konkursów wokalnych w Polsce i zagranicą m.in.: II nagrody (I nie przyznano) Konkursu im. Stanisława Moniuszki w Warszawie (1969), II nagrody i Srebrnego Pucharu Miasta Paryża (1970). Otrzymała Nagrodę I stopnia za twórczy wkład w realizację nagrań Strasznego dworu Moniuszki dla Polskiego Radia i Telewizji. W latach 1974–1978 występowała na Festiwalu Operowym w Glyndebourne wykonując partie Ilii w Idomeneuszu, królu Krety, Hrabiny w Weselu Figara, Fiordiligi w Così fan tutte Mozarta. Wystąpiła w 10 przedstawieniach Traviaty Verdiego w Teatro Massimo w Palermo (Włochy), licznych koncertach i recitalach m. in.: Royal Albert Hall w Londynie, teatrach operowych Hiszpanii, Portugalii, Słowacji, Francji. Brała udział w wielu spektaklach operowych m.in.: wystawieniu Strasznego dworu Moniuszki w języku niemieckim, wykonując partię Hanny w Theater der Bundesstadt w Bonn (Niemcy), Królu Rogerze Szymanowskiego - partia Roxany – w Teatro Colón w Buenos Aires (Argentyna). Na dorobek artystyczny składają się również nagrania płytowe: Bożena Betlej – arie operowe, Pieśni Stanisława Moniuszki; radiowe, telewizyjne m. in. dwa filmy muzyczne dla BBC nagrane z Orkiestrą Filharmonii Londyńskiej: Idomeneusz, król Krety Mozarta pod dyrekcją Johna Pritcharda oraz Così fan tutte Mozarta pod dyrekcją Bernarda Haitanka. Uhonorowana Nagrodą indywidualną za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce. Była członkiem jury XI Międzynarodowego Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari w Nowym Sączu. Współpracuje z Chórem Teatru Wielkiego Opery Narodowej. Jest profesorem zwyczajnym warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego, tam też prowadzi klasę śpiewu oraz pełni funkcję kierownika Katedry Wokalistyki.

ANDRZEJ DOBBER


URSZULA KRYGER
 Jest absolwentką dwóch wydziałów Akademii Muzycznej w  Łodzi: instrumentalnego w klasie fortepianu (1988) i wokalno-aktorskiego w klasie Jadwigi Pietraszkiewicz (1992). Studia wokalne kontynuowała pod kierunkiem Andrzeja Orłowicza w Kopenhadze.
Uczestniczyła w wielu  międzynarodowych konkursach muzycznych, otrzymując wysokie nagrody. Do jej największych sukcesów należą zwycięstwa w I Międzynarodowym Konkursie dla Młodych Wokalistów im.St.Moniuszki w Warszawie (1992), VI Międzynarodowym Konkursie Wokalnym im. J. Brahmsa w Hamburgu (1994) oraz 43. Międzynarodowym Konkursie Muzycznym ARD w Monachium (1994). Odtąd jej karierze towarzyszy niesłabnące zainteresowanie melomanów i krytyki.
 W 1995r. wystąpiła w La Scali  z recitalem  pieśni  Fryderyka  Chopina. Rok później z wielkim sukcesem debiutowała na scenie Semper Oper w Dreźnie w operze „Kopciuszek” G. Rossiniego w partii Angeliny. Publiczność polska i wielu krajów świata ma okazję często podziwiać jej kreacje w dziełach oratoryjnych wykonywanych pod batutą tak znakomitych mistrzów, jak: Jan Krenz, Jerzy Semkow, Rafael Frühbeck de Burgos, Sir Colin Davis, Armin Jordan.
Szczególną uwagą obdarza muzykę kameralną – jej sztuka interpretacji pieśni łączy w sobie perfekcyjność z niezwykłą naturalnością.Doceniają to towarzyszący jej muzycy, wśród których znajdują się  wybitni pianiści jak: Hartmut Höll, Charles Spencer, Melvyn Tan i Pascal Rogé, klarnecista Paul Meyer,  Tokyo String Quartet, Petersen Quartet.
Urszula Kryger dokonała wielu nagrań dla rozgłośni radiowych w  Polsce, Francji, Niemczech i Szwajcarii. Jej dyskografia powiększa się z  roku na rok. Dokonała nagrań dla angielskich wytwórni Decca (Pieśni polskie Poulenca) i Hyperion (Pieśni Chopina), niemieckiej CPO (Ballady Löwego), polskiej DUX (Duety rosyjskie – płyta nagrodzona Fryderykiem 2001, Pieśni Moniuszki, oraz Pieśni Karłowicza i Szymanowskiego – płyta nagrodzona Fryderykiem 2002). W roku 2003 ukazała się płyta z ariami Beethovena (BNL), a w roku 2004 kompletne wydanie Pieśni K.Szymanowskiego nagrane dla firmy Channel Classics nagrodzone Fryderykiem 2004 za najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej.
W styczniu 2006 wyróżniona została nagrodą Fundacji im.K.Szymanowskiego za przemyślane i wysoce artystyczne interpretacje pieśni tegoż kompozytora.


HENRYKA JANUSZEWSKA-STAŃCZYK
Ukończyła Wyższą Szkołę Muzyczną w Katowicach w klasie śpiewu solowego prof. Heleny Łazarskiej w 1975. W tym samym roku na Międzynarodowym Konkursie Wykonawców Muzyki Współczesnej uzyskała IV nagrodę oraz nagrodę publiczności. Od tej chwili śpiewa na renomowanych festiwalach muzyki współczesnej tj. Warszawska Jesień, Poznańska Wiosna, Dni Muzyki Współczesnej we Wrocławiu i Katowicach, gdzie bierze udział w prawykonaniach wielu dzieł współczesnej literatury muzycznej. Dokonała wielu nagrań z pieśniami Fryderyka Chopina, Poldowskiego, Bartłomieja Pękiela oraz nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia. Jako pedagog uczestniczy w licznych kursach wokalnych i konkursach. Jest profesorem zwyczajnym w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach i Kierownikiem Katedry Wokalistyki przy Instytucie Wokalno-Aktorskim tejże uczelni. organizuje życie artystyczne na Uczelni w Katowicach. Od niedawna jest również profesorem na Uniwersytecie w Ostrawie.




HELENA ŁAZARSKA
Naukę śpiewu rozpoczęła w Krakowie u prof. Erazmy Janowicz-Kopaczyńskiej, kontynuując ją później w Wyższej Szkole Muzycznej, gdzie otrzymała dyplom z wyróżnieniem w 1960 roku. Doskonaliła swe umiejętności w Paryżu (P. Bernac), Weimarze (L. Fischer) i Mediolanie (E. de Hidalgo). W latach 1964-72 była solistką Opery Śląskiej w Bytomiu. Wśród wykonywanego repertuaru szczególne sukcesy odnosiła w operach Mozarta (Pamina, Zerlina i Elwira; Zuzanna i Hrabina; Ilia), a także m.in. w partiach Micaëli (Bizet), Liů (Puccini), Tatiany (Czajkowski), Małgorzaty (Gounod), Neddy (Leoncavallo), Desdemony (Verdi). Koncertowała w liczących się salach w całej Europie, byłym ZSRR, Ameryce Południowej, obok występów w operze wykonując recitale pieśni. Brała udział w festiwalach w Pradze, Barcelonie, Paryżu, Avignonie, na Hollandfestival i Warszawskiej Jesieni. Jej repertuar obejmuje utwory od baroku po współczesność. Dokonała wielu nagrań i  prawykonań, m.in. w Polsce, Belgii, Hiszpanii i Holandii.
Działalność pedagogiczną rozpoczęła na początku lat 70., ucząc w  wyższych szkołach muzycznych w Katowicach, Gdańsku, Krakowie, gdzie przez szereg lat była kierownikiem Katedry Wokalistyki. Pod koniec lat 70. była także konsultantem wokalnym w Operach Krakowskiej i Bałtyckiej.
W 1987 roku została zaangażowana do Mozarteum w Salzburgu, otrzymując tytuł profesora zwyczajnego. Od 1991 roku prowadzi klasę śpiewu solowego w Universität für Musik und Darstellende Kunst w  Wiedniu.
Zasiada w jury międzynarodowych konkursów, m. in. w Genewie, Pradze, Paryżu, Salzburgu, Wiedniu, Karlovych Varach, Belgradzie, Warszawie, Caracas, Hertogenbosch, Seulu. Prowadzi międzynarodowe kursy mistrzowskie (ponad 160) w Europie, Azji i Ameryce. Ma renomę jednego z  bardziej liczących się pedagogów w Europie. Uczniowie Heleny Łazarskiej są laureatami (aktualnie 49-ciu) nagród na ważnych międzynarodowych konkursach wokalnych, a 91,7 % tych, których uczyła minimum 4 lata mają stałe angaże w teatrach operowych na całym świecie.
Za zasługi w upowszechnianiu kultury polskiej za granicą otrzymała wiele nagród i odznaczeń, między innymi Krzyż Oficerski Polonia Restituta (1999)oraz Złoty Medal - Zasłużony Kulturze Gloria Artis(2008).
Jest inicjatorką, twórczynią koncepcji i dyrektorem artystycznym powstałych w 1985 roku Dni Sztuki Wokalnej oraz Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari (obecnie nazwanego: Międzynarodowy Festiwal i Konkurs Sztuki Wokalnej im. Ady Sari) w Nowym Sączu.


RUDOLF PIERNAY
Rudolf Piernay studiował śpiew, fortepian i  dyrygenturę w Niemczech, Anglii i Nowym Jorku. Nad francuskim repertuarem pracował pod kierunkiem Pierre’a Bernaca. Osiągnął międzynarodową sławę jako śpiewak solista, będąc szczególnie aktywnym  w  dziedzinie oratorium. W 1974 rozpoczął nauczanie śpiewu, pedagogiki wokalnej oraz interpretacji niemieckiego repertuaru w londyńskiej Guildhall School of Music and Drama, a w 1991 roku został profesorem śpiewu w Staatliche Hochschule für Musik und Darstellende Kunst w  Mannheim w Niemczech. Jego studenci zdobyli nagrody w wielu krajowych i  międzynarodowych konkursach, a wielu z nich zdobyło światową sławę. Najbardziej znani to bez wątpienia: Bryn Terfel i Kate Royal. Od późnych lat 1970 profesor Piernay prowadził regularne kursy mistrzowskie na całym świecie. Wśród nich warto wymienić m.in. letnie kursy w Steans Institute na festiwalu Ravinia Festival (USA), Internationale Bachakademie w Sztutgarcie (Niemcy), szereg klas mistrzowskich w  Royaumont i CNSM w Paryżu. Rudolf Piernay pracował jako profesor na wydziale  wokalnym Juilliard School w Nowym Jorku, a także w Young Artists Programmes w operach we Frankfurcie, Chicago Lyric, Houston Grand oraz Metropolitan Opera. Od 2008 jest oficjalnym konsultantem w  zakresie wokalistyki Bayerische Staatsoper w Monachium. W ostatnich latach prowadzi działalność pedagogiczną w Estonii i Rosji, a od 2007 jest wykładowcą kursów w ramach Internationale Sommerakademie w Mozarteum  w Salzburgu. Rudolf Piernay zasiada w jury międzynarodowych konkursów,  takich jak Międzynarodowy Konkurs im. Roberta Schumanna w Zwickau oraz Międzynarodowy Konkurs im. Lili i Nadii Boulanger w Paryżu.


PETER SCHREIER
Peter Schreier  - niemiecki śpiewak (tenor) i dyrygent.  Muzyczną edukację rozpoczął pod kierunkiem ojca, który pracował jako kościelny kantor. W wieku 8 lat został przyjęty do Drezdeńskiego Chóru Chłopięcego (Dresdener Kreuzchor), w którym śpiewał przez wiele lat. W 1944 roku zadebiutował w operze Czarodziejski flet Mozarta w roli jednego z  trzech chłopców. W wieku 10 lat śpiewał sopranem, jednak wkrótce okazało się, że dysponuje altem. Wkrótce został solistą chóru. Niezwykłą popularność uzyskał dzięki wykonaniu kantat Bacha, których wykonanie zostało wydane przez Deutsche Grammophon na pierwszych niemieckich płytach długogrających. Z Drezdeńskim Chórem Chłopięcym odbył wiele podróży artystycznych po całej Europie. Peter Schreier po zmianie brzmienia głosu w wyniku mutacji śpiewał w chórze jako tenor. W  1954 roku, rozpoczął pracę w lipskim radiu, jednocześnie rozpoczął lekcje śpiewu u znanego śpiewaka i pedagoga Fritza Polstera (1954-1956). W 1956 roku rozpoczął studia na wydziale wokalnym oraz wydziale dyrygentury w Akademii Muzycznej w Dreźnie. Studia ukończył w 1959 roku. Równolegle kształcił się w studiu operowym Państwowej Opery w Dreźnie. W  1957 roku wystąpił w produkcji własnej tego studia  w operze Il matrimonio segreto w partii Paolino.
Peter Schreier rozpoczął pracę w Państwowej Operze w Dreźnie jako solista (tenor liryczny). Na tej właśnie scenie w 1959 roku miał miejsce jego debiut w operze Fidelio Beethovena.  Z zespołem Opery wziął udział w tournee w Indiach i Afryce. Występował gościnnie na scenie Państwowej Opery w Berlinie, a w 1963 roku podpisał stały kontrakt, na mocy którego został pierwszym tenorem lirycznym Opery berlińskiej.  Stale koncertował w krajach byłego Związku Radzieckiego, innych państwach bloku wschodniego oraz krajach Europy zachodniej.  W Londynie debiutował w 1966 roku, w partii Fernanda, wraz z zespołem Opery w  Hamburgu, natomiast w Nowym Jorku w partii Tamina rok później. Ten występ zapoczątkował jego międzynarodową karierę na prestiżowych scenach operowych całego świata: Wiednia (1967), mediolańskiej La Scali (1968) oraz teatru Colón w Buenos Aires (1969). Peter Schreier wkrótce osiągnął sukcesy na skalę światową (partie mozartowskie, recitale).  Z  powodzeniem kreował również takie partie jak Alfreda w Zemście nietoperza, Loge’a w  Złocie Renu, fizyka w Einsteinie,  Almavivy w Cyruliku sewilskim, Fentona w Otellu czy też Leńskiego w Eugeniuszu Onieginie. Również wykonywane przez niego partie oratoryjne przyniosły mu międzynarodowe uznanie. To właśnie jego wykonania stały się wzorcowymi interpretacjami muzyki oratoryjnej, kantatowej i pasyjnej. Partie Ewangelistów wykonywane przez Petera Schreiera uznawane są do dziś za tak znakomite, że pozostają nie lada wyzwaniem dla każdego tenora, pragnącego zmierzyć się z tym repertuarem. Stał się również niezwykle cenionym wykonawcą pieśni, zwłaszcza kompozycji Schuberta. Początkowo Schreier  nagrywał we wschodnich Niemczech, jednak wiele jego nagrań doczekało się swych reedycji przez wytwórnie Berlin Classics oraz Philips. Dokonał również wielu nagrań radiowych oraz telewizyjnych. W  latach 70. ubiegłego wieku po raz pierwszy wystąpił w charakterze dyrygenta wraz z  Dresden Staatkapelle, co zaowocowało międzynarodową karierą, szczególnie w zakresie dyrygowania utworami Bacha i Mozarta. Peter Schreier zakończył swoją karierę śpiewaka w 2005  roku.  Podczas ostatniego  występu w Oratorium na Boże Narodzenie (Christmas Oratorio BWV 248) Bacha, który odbył się w Pradze, połączył dwie role: śpiewaka - w  partii Ewangelisty oraz dyrygenta. Do dziś z powodzeniem kontynuuje karierę dyrygenta. Schreier otrzymał liczne wyróżnienia, a w tym Nagrodę Pierwszej Klasy Niemieckiej Republiki Demokratycznej, srebrny medal Mozarta otrzymany w Salzburgu, a także niemiecki prestiżowy tytuł Kammersänger. W 1986 roku  został mianowany honorowym członkiem wiedeńskiego stowarzyszenia Vienna Gesellschaft der Musikfreunde, otrzymał nagrodę miasta Drezna  Anderson-Nexo oraz Nagrodę Fundacji Siemensa. Schreier wydał w wydawnictwie  M. Meier, Wiedeń własne książki: Z własnego punktu widzenia: myśli i wspomnienia  (1983 r.) oraz We wstecznym lusterku (2005r.).


EDITH MATHIS
Studiowała w Konserwatoriach w Lucernie i Zurychu (Szwajcaria). W 1956 zadebiutowała na scenie Teatru w Lucernie rolą Drugiego Chłopca w "Czarodziejskim flecie" Mozarta. Od 1959 występowała na scenach operowych w Kolonii, Berlinie (od 1963), Monachium i Hamburgu, a także w Wiedniu. W 1960 rozpoczęła współpracę z Salzburger Festspiele. W 1962 wystąpiła na Glyndenbourne Festival. W 1970 debiutowała w Metropolitan Opera House (w partii Paminy w "Czarodziejskim flecie Mozarta"). Odnosiła największe sukcesy w repertuarze mozartowskim (Pamina, Zerlina w "Don Giovannim", Zuzanna w "Weselu Figara", Servilla w "Łaskawości Tytusa" oraz Ilia w "Idomeneuszu, królu Krety"). Rozgłos przyniosły jej również kreacje w operach XIX i XX wieku (m. in. Agata w "Wolnym strzelcu Webera", "Der junge Lord" Henzego, "Le roi Béranger" Sutermeistra). Artystka prowadzi aktywną działalność koncertową, specjalizując się w niemieckim repertuarze lirycznym (pieśni Schuberta, Schumanna, Wolfa, Mahlera) i oratoryjnym (Mendelssohn, Brahms, Bruckner, Mahler). W latach 60. i 70. uważana była również za znakomitą wykonawczynię repertuaru barokowego (Händel, kantaty Bacha). Prowadzi kursy mistrzowskie na całym świecie oraz zasiada w jury renomowanych konkursów wokalnych. Uhonorowana licznymi nagrodami m. in. Medalu Mozartowskiego, przyznanego przez Mozarteum (Salzburg), nagrody artystycznej miasta Lucerny oraz nagrody Senatu Lubeki. W 1979 otrzymała tytuł Bayerische Kammersangerin. Jest emerytowanym profesorem Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu.


WOJCIECH MACIEJOWSKI
Urodzony w 1961 roku w Poznaniu. Przez 10 lat był chórzystą i  solistą  Poznańskiego Chóru Chłopięcego Jerzego Kurczewskiego. Jest absolwentem muzykologii Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Podyplomowego Studium Dyrygenckiego Akademii Muzycznej w Bydgoszczy oraz Wydziału Wokalno – Aktorskiego  Akademii Muzycznej w Poznaniu ( dyplom z  wyróżnieniem klasa prof. Ewy Wdowickiej ).
            W 1990 roku był stypendystą Towarzystwa Mozartowskiego i  Akademii Mozarteum w Salzburgu, gdzie pod kierunkiem prof. E. Häfligera i E. Tappy pracował nad interpretacją muzyki Mozarta.
           Wojciech Maciejowski jest laureatem konkursów wokalnych: trzy nagrody na Konkursie Sztuki Wokalnej im. Ady Sari, I nagroda na Konkursie Moniuszkowskim w Warszawie w 1989 roku. Od 1988 roku współpracuje z teatrami operowymi w kraju (Poznań, Bytom, Kraków, Łódź, Szczecin ) i za granicą (Bruksela, Antwerpia, Monachium, Salzburg, Frankfurt a/Main, Praga, Berno).
           Wojciech Maciejowski występował także na znanych festiwalach muzycznych m.in. Łańcut, Kudowa, Brighton, Tokio, Praska Wiosna, Wiener Klassik, Mozartwoche Salzburg, Wratislavia Cantans współpracując z tak zna-nymi dyrygentami jak : Gerd Albrecht, Sylvan Camberling, Silvio Varviso, Hans Zender, Bernard Heitink, Stefan Stuligrosz, Tomasz Bugaj, Wojciech Michniewski, Tadeusz Wojciechowski, Jerzy Salwarowski .  Na swym koncie ma liczne nagrania radiowe, telewizyjne i płytowe w Polsce, Czechach, Niemczech, Belgii, Austrii i  Stanach Zjednoczonych.
           W latach 1999 - 2003 pełnił funkcję dyrektora artystycznego festiwalu Świnoujskie Dni Muzyki VIVA LA MUSICA.
           Od 1996 roku prowadzi klasę śpiewu solowego w Akademii Muzycznej w Poznaniu. W roku 2003 uzyskał w Akademii Muzycznej w  Warszawie tytuł doktora habilitowanego sztuki. Od 2008 roku pełni funkcję Dziekana Wydziału Wokalnego Akademii Muzycznej w Poznaniu. Często uczestniczy w pracach Jury międzynarodowych konkursów wokalnych.




JURY II
XIV MIĘDZYNARODOWEGO KONKURSU SZTUKI WOKALNEJ
IM. ADY SARI
(ocenia tylko uczestników III etapu)

• Leszek Barwiński
  Dyrektor Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Stanisława Moniuszki
• Paweł Gabara
  Dyrektor Gliwickiego Teatru Muzycznego
• Tomasz Janczak
  Dyrektor Artystyczny Teatru Muzycznego w Lublinie
  
• Daniel Kustosik
  Dyrektor Naczelny i Artystyczny Teatru Muzycznego w Poznaniu
  
• Zbigniew Macias
  Zastępca Dyrektora ds. Artystycznych Teatru Wielkiego w Łodzi
  
• Mieczysław Nowakowski
  Zastępca Dyrektora ds. Muzycznych Teatru Wielkiego w Poznaniu
  
• Tomasz Tokarczyk
  Kierownik Muzyczny Opery Krakowskiej

LESZEK BARWIŃSKI
Absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej we Wrocławiu oraz Wydziału Wokalnego Konservatorium für Musik und Dramatische Kunst w Wiedniu. W latach 1994-1998 był szefem Virgin Megastore w Wiedniu, organizował koncerty i spotkania z artystami klasyki, popu i jazzu, stworzył audycję radiową w ogólnokrajowej stacji radiowej Ö1 Klassik Treffpunkt, która nadawana bezpośrednio z Virgin Megastore poświęcona była aktualnym wydarzeniom kulturalnym. Gościli w niej m.in. Riccardo Muti, José Carreras, Claudio Abbado, Montserrat Caballé, Plácido Domingo, Agnes Baltsa, Thomas Hampson, Leontyne Price, Maurizio Pollini, Bryn Terfel, Krystian Zimerman i in. W 1997 objął funkcję Director of Creative Marketing w światowej centrali Philips Classics International w Amsterdamie. Do jego zadań należał kreatywny marketing i image artystów takich jak: Sir John Elliot Gardiner, Sylvia McNair, Victoria Mullova, Mitsuko Uchida, Alfred Brendel, Valery Gergiev, Sir Simon Rattle, Leila Josefowicz, Seiji Ozawa i in. W latach 1998-1999 współpracował przy światowym projekcie fonograficznym Wielcy pianiści XX wieku, obejmującym nagrania firm Sony Classics, EMI, RCA, Deutsche Grammophon, Decca Music, Teldec, Warner Music. W 1999 został dyrektorem oddziału muzyki klasycznej i jazzowej w Universal Music Austria w Wiedniu, odpowiadał za budżet, marketing, promocję i rozwój udziałów rynkowych m.in. Deutsche Grammophon, Decca Music Group, Philips Classics. W latach 2005-2009 współpracował przy Koncercie dla Europy, dla 90.000 publiczności w cesarskiej letniej rezydencji Schönbrunn w Wiedniu. W latach 2002-2009 zajmował się promocją i całokształtem marketingowym Koncertów Noworocznych wiedeńskiej Filharmonii na CD i DVD. W 2004 rozpoczął współpracę z austriacką stacją radiową Ö1 przy tworzeniu największej encyklopedycznej edycji muzyki klasycznej Ö1 Klassiker, wprowadzonej przez Ministerstwo Nauki do szkół jako materiał nauczania. Od początku bieżącego sezonu jest odpowiedzialny za kreowanie obsad spektakli operowych Teatrze Wielkim-Operze Narodowej jako Casting Director. W 2005 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi w uznaniu zasług dla promowania polskiej kultury za granicą.


PAWEŁ GABARA
Polonista z wykształcenia, całe życie zawodowe związał z teatrem. W  latach 1979-1993 pracował w Teatrze Zagłębia w Sosnowcu jako koordynator pracy artystycznej, a następnie sekretarz literacki. W latach 1993-1998 pełnił funkcję kierownika literackiego Teatru Rozrywki w Chorzowie. Od roku akademickiego 1981/1982 współpracuje z Zakładem Wiedzy o Teatrze Uniwersytetu Śląskiego, gdzie prowadzi zajęcia na polonistyce i  kulturoznawstwie; był również wykładowcą w Studium Aktorskim Teatrów Lalkowych w Będzinie. Przez kilka lat współpracował ze Sceną Polską w  Czeskim Cieszynie jako konsultant programowy i kierownik literacki, na podobnej zasadzie związany był z Teatrem Nowym w Zabrzu. Był też członkiem Rady Artystyczno-Programowej Górnośląskiego Festiwalu Kameralistyki „Ars Cameralis" i współautorem jego programu teatralnego. Współpracował również z Telewizją Polską. Paweł Galara jest realizatorem i organizatorem wielu koncertów, turniejów wiedzy o teatrze i innych imprez kulturalnych. Wyreżyserował również dwie bajki: Skarby Złotej Kaczki i Pinokio w Gliwickim Teatrze Muzycznym. Od 1998 roku pełnił funkcję dyrektora Teatru Muzycznego w Gliwicach. Od 2001 roku jest dyrektorem Gliwickiego Teatru Muzycznego.


TOMASZ JANCZAK
Absolwent Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej we Wrocławiu (1995). W tym samym roku zadebiutował w Hanowerze w partii Eisensteina w Zemście nietoperza. W latach 1995-1996 był solistą Teatru Muzycznego w Łodzi, a w latach 1996-2004 śpiewał główne partie tenorowe w Teatrze Muzycznym-Operetce Wrocławskiej. Od 2004 jest pierwszym solistą Teatru Muzycznego w Lublinie. Na scenie tego teatru kreował m.in. Don Josego w Carmen, Janusza w Strasznym dworze, Alfreda w Traviacie, a także główne postaci amantów w operetkach będących w repertuarze lubelskiej sceny, m.in. w Wesołej wdówce, Księżniczce czardasza, Ptaszniku z Tyrolu, Baronie cygańskim, Zemście nietoperza. Często występował w niemieckich teatrach muzycznych w Baronie cygańskim, Sprzedanej narzeczonej i wielu innych operach i operetkach. Wielokrotnie koncertował w krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych i w Kanadzie. Od 2005 zajmuje się także reżyserią, początkowo jako asystent reżysera. W 2007 przygotował samodzielne wznowienie Wiedeńskiej krwi na scenie lubelskiego Teatru Muzycznego, a rok później reżyserował tamże Zemstę nietoperza. Z jego inicjatywy w listopadzie 2008 doszło to pierwszej superprodukcji operowej w historii Lublina – była to Traviata. W 2006 ukończył studia podyplomowe Wydziału Gospodarki Narodowej Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu. Uzyskał też tytuł Skutecznego menedżera nowoczesnej firmy. Od lutego 2008 pełnił funkcję pełnomocnika dyrektora naczelnego do spraw artystycznych w Teatrze Muzycznym Lublinie, a od lipca 2009 jest dyrektorem artystycznym tegoż teatru.


ZBIGNIEW MACIAS
Absolwent łódzkiej Akademii Muzycznej w klasie śpiewu prof. Z. Krzywickiego. W czasie studiów zadebiutował w Teatrze Muzycznym w Łodzi rolą Michała w Miłości cygańskiej. W tym teatrze był także Poetą w Poemacie księżycowym, Tewje w Skrzypku na dachu, Zorbą w musicalu Zorba, Jowiszem w Orfeuszu w piekle i Don Kichotem w Człowieku z La Manchy (Złota Maska w 1998). Jest laureatem Konkursu im. Jana Kiepury w Krynicy Zdroju, Konkursu im. Marii Callas w Atenach, Międzynarodowego Konkursu Wokalnego w `s-Hertogenbosch. Był solistą Opery Śląskiej w Bytomiu, Teatru Wielkiego w Łodzi, Opery Wrocławskiej i Teatru Wielkiego w Poznaniu. Od 1992 jest solistą Teatru Wielkiego-Opery Narodowej w Warszawie. Występował na prestiżowych festiwalach operowych, m.in. w Xanten, Bregenz, Carcassonne, Wexford i na Beijing Music Festival w Pekinie. Od 2006 jest dyrektorem artystycznym Teatru Muzycznego w Łodzi. Ma w repertuarze ponad czterdzieści znaczących partii operowych, które wykonywał w Europie, w Stanach Zjednoczonych, Azji i Afryce, m.in. Escamilla w Carmen, Hrabiego de Sirieux w Fedorze, Alfia w Rycerskości wieśniaczej, Figara w Weselu Figara, Apostoła Piotra w Quo vadis, Scarpii w Tosce, Doktora Bartola w Cyruliku sewilskim, von Faninala w Kawalerze srebrnej róży, Jochanaana w Salome, Orestesa w Elektrze M. Theodorakisa (prapremiera), Renata w Balu maskowym, Rodriga w Don Carlosie, Makbeta, Nabucca i Rigoletta, Germonta w Traviacie, oraz Amfortasa w Parsifalu. Z zespołem Teatru Wielkiego-Opery Narodowej w Warszawie wziął udział w nagraniach płytowych Halki i Strasznego dworu, z zespołem Teatru Wielkiego w Łodzi – Aidy, a z zespołem warszawskiego Teatru Roma – musicalu Koty. Ma w dorobku także trzy płyty solowe. Ma bogaty repertuar pieśniarski i oratoryjny. Zajmuje się także reżyserią. W Nowym Teatrze w Słupsku wyreżyserował Skrzypka na dachu, Teatrze Muzycznym w Łodzi – Krainę uśmiechu i Wesołą wdówkę. W 2003 otrzymał tytuł Zasłużony dla Miasta Łodzi; w 2005 – Srebrny Krzyż Zasługi i medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis.


DANIEL KUSTOSIK
Ukończył Wydział Wokalno-Aktorski wrocławskiej Akademii Muzycznej. Przez szereg lat był w tej uczelni wykładowcą przedmiotów aktorskich. Pierwsze kroki kariery zawodowej stawiał na scenie Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu. Sezon artystyczny 1976/1981 spędził w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu za dyrekcji Kazimierza Brauna kreując rolę między innymi M. Stawrogina w Biesach Dostojewskiego. W roku 1981 rozpoczął pracę w Operetce Wrocławskiej. 1 września 1989 objął dyrekcję Teatru Muzycznego Poznaniu. W swoim dorobku artystycznym ma wiele czołowych ról, by wymienić tylko: Tewjego w Skrzypku na dachu, Nikosa w Zorbie, Kornela w Hello, Dolly, Gastona w Gigi, Higginsa w My Fair Lady, Billa w Me and My Girl, Macki Majchra w Operze za trzy grosze, Mazurkiewicza w Żołnierzu królowej Madagaskaru, Gerarda Carriere w Phantom, Daniłę w Wesołej wdówce, Gucia w Dyrektorze teatru, Mustafę Beja w Balu w Savoyu, Johanna Straussa-syna w Królu walca, Boniego w Księżniczce czardasza, Wielkiego Księcia w Carewiczu, George’a w Kto się boi Wirginii Woolf?, Richarda Willeya w Oknie na parlament, Johna Smitha w Mayday. W połowie lat osiemdziesiątych zajął się reżyserią w teatrach muzycznych w Łodzi, Krakowie, Bydgoszczy, Szczecinie i w Poznaniu. Jego dorobek reżyserski obejmuje ponad 100 operetek, musicali, bajek muzycznych i koncertów. Są wśród nich m.in. Hiszpańska mucha, Porwanie Pomponiusza, Student żebrak, Jaś i Małgosia, Zemsta nietoperza, Kochankowie Paryża, Kraina uśmiechu, Awantura o Basię, Jedzie rewizor, Życie paryskie, Hrabina Marica, Carewicz, Wiedeńska krew, Baron cygański, Cygańska miłość. Jest docentem, wykładowcą w Studium Musicalowym przy Konserwatorium Muzycznym w Poznaniu.


MIECZYSŁAW NOWAKOWSKI
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie w klasie Bohdana Wodiczki. Dyplom otrzymał w 1959 dyrygując orkiestrą Filharmonii Narodowej. W 1964 ukończył w Wenecji mistrzowski kurs dyrygencki u Franco Ferrary. W latach 1958-1961 był dyrygentem w Teatrze Muzycznym w Gdyni; w 1961 roku podjął pracę jako dyrygent w Teatrze Wielkim w Warszawie. W 1969 opuścił Warszawę by objąć funkcje dyrektora i kierownika artystycznego Państwowej Opery w Poznaniu. Pełnił je do 1972. W 1972 powrócił do Warszawy. Przez rok był dyrektorem Teatru Muzycznego Telewizji Polskiej, a następnie do 1982 dyrygentem i kierownikiem Muzycznym Teatru Wielkiego-Opery Narodowej. W latach 1982-1984 był kierownikiem artystycznym Filharmonii w Olsztynie; w latach 1984-1986 był dyrektorem muzycznym Opery w Skopje. Jednocześnie do 1988 kierował Filharmonią Pomorską w Bydgoszczy. W latach 1988-1990 był szefem Orkiestry PR i TV w Warszawie, a potem przez sześć lat współpracował z Operą Kameralną w Warszawie. Jednocześnie przez 40 lat był wykładowcą i profesorem warszawskiej Akademii Muzycznej. W tym okresie przygotował i poprowadził polskie prapremiery oper: Xerxes Haendla, Diabły z Loudun Pendereckiego, Julietta Martinů; Il Re Pastore i Betulia Liberata Mozarta. W latach 1979 i 1980 w Tokio zrealizował premiery Strasznego dworu i Hrabiny Moniuszki. Dyrygował operami klasycznymi i współczesnymi, koncertami symfonicznymi i oratoryjnymi w wykonaniu zespołów polskich i zagranicznych w większości krajów Europy. Ma w swym dorobku przygotowanie blisko 50 baletów i 60 oper z repertuaru światowego, bardzo liczne nagrania archiwalne dla PR i TV z czołowymi solistami polskimi i zagranicznymi oraz równie liczne nagrania płytowe. Za filmową wersję dramatu muzycznego Jutro Bairda otrzymał nagrodę Złota Praha na konkursie telewizyjnym w Pradze.


TOMASZ TOKARCZYK
Absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie: dyrygentury w klasie prof. Jerzego Katlewicza (dyplom z wyróżnieniem) i skrzypiec w klasie Ewy Szubry-Jargoń. Swe umiejętności dyrygenckie doskonalił m.in. u prof. Helmutha Rillinga i u prof. Jonasa Aleksy. Był kilkakrotnym stypendystą Bachakademie Stuttgart oraz Bach Oregon Festival w USA. Jest laureatem I nagrody III Ogólnopolskiego Przeglądu Młodych Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku (2002). Rok później na VII Międzynarodowym Konkursie Dyrygentów im. Grzegorza Fitelberga w Katowicach otrzymał Medal Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków oraz Nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAiKS dla najlepszego polskiego uczestnika. W sezonie 1999/2000 był dyrygentem Tarnowskiej Orkiestry Kameralnej. W latach 2002-2004 pełnił funkcję kierownika muzycznego i dyrygenta Opery w Szczecinie. W 2004 związał się z Operą Krakowską, najpierw jako kierownik orkiestry i dyrygent, a od 2008 również jako kierownik muzyczny. Dla tej sceny przygotował premiery m.in. Der Kaiser von Atlantis Ullmanna (2009), Madama Butterfly Pucciniego (2009) i Barona cygańskiego Straussa (2010). Współpracuje z orkiestrami symfonicznymi większości polskich filharmonii, Warszawską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Teatrami Wielkimi w Poznaniu i w Łodzi. W swoim dorobku ma nagrania telewizyjne oraz nagrania muzyki filmowej i teatralnej.






Pianiści - akompaniatorzy
XIV Międzynarodowego Konkursu Sztuki Wokalnej im. Ady Sari

ROBERT MARAT
Pianista i pedagog, profesor Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Wychowanek szkół muzycznych w Białymstoku, które ukończył pod kierunkiem Heleny Frankiewicz (uczennicy Aleksandra Michałowskiego).Dyplom pianistyczny uzyskał w Akademii Muzycznej w Katowicach w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego (1988). Studiował również kameralistykę pod kierunkiem prof. Marii Szwajger-Kułakowskiej a także grę na organach i klawesynie. Jest laureatem konkursów pianistycznych (m.in. Karola Szymanowskiego w Łodzi) oraz wielu nagród w zakresie muzyki kameralnej. Prowadził klasę fortepianu na Wydziale Instrumentalno-Pedagogicznym Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Białymstoku (2002-2007) i Liceum Muzycznym w Katowicach. Od 1997 współpracuje z Mozarteum w Salzburgu. Prowadzi ożywioną działalność koncertową jako pianista i kameralista w kraju i za granicą. Występował na prestiżowych festiwalach takich jak Warszawska Jesień, Salzburger Festspiele. Dokonał wielu nagrań na płytach CD oraz dla Polskiego Radia i Telewizji. Dla wytwórni Selene nagrał po raz pierwszy w historii fonografii utwory Raula Koczalskiego i Aleksandra Michałowskiego, które ukazały się w serii Wielka polska tradycja chopinowska.


BARTŁOMIEJ WEZNER
Absolwent Państwowej Szkoły Muzycznej im. Witolda Lutosławskiego w klasie fortepianu (2000) i Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie fortepianu prof. Ewy Pobłockiej (2006). W latach 2002-2004 był studentem prof. Jerzego Sulikowskiego. Równolegle studiował klawesyn u prof. Urszuli Bartkiewicz. W 2006 otrzymał stypendium fundacji Piano Texas Festival and Academy w Fort Worth (USA). Brał udział w kursach mistrzowskich prowadzonych przez profesorów: Piotra Palecznego, Andrea Bonatty, Támása Ungára, muzyki kameralnej prowadzonym przez Maestro Janosa Starkera oraz ENSŌ String Quartet, Andrzeja Jasińskiego i Ilję Schepsa oraz Toruńską Orkiestrę Symfoniczną (Paderewski Piano Academy, 2010). Laureat licznych konkursów m.in.: Nagrody Specjalnej VI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I. J. Paderewskiego w Bydgoszczy (2004), wyróżnienia XV Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. L. Janáčka w Brnie (2008, Czechy), III nagrody XVII Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. Kiejstuta Bacewicza w Łodzi (2010). Uczestniczył w V Międzynarodowym Konkursie Isidor Bajič Piano Memorial w Nowym Sadzie (II etap – dyplom, Serbia, 2010). Koncertował w Polsce, Czechach, Szwecji, Serbii i Czarnogórze oraz Stanach Zjednoczonych. Jest współzałożycielem zespołu BMF Piano Trio, z którym występował na wielu festiwalach w kraju. Od 2008 współpracuje z Vadimem Brodskim (m.in. Brodski Jazz Quartet). Jest doktorantem Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.


MARCIN KOZIEŁ
Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku, klasy fortepianu prof. Waldemara Wojtala. W latach 2003-2008 studiował na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu (akompaniament pieśni) u prof. Davida Lutza oraz w Konservatorium Wien Privatuniversität (korepetycje operowe) u Kristin Okerlund. Współpracuje z polskimi i zagranicznymi teatrami operowymi oraz artystami m.in. Izabellą Kłosińską, Anną Lubańską, Andrzejem Hiolskim, Łucją Prus, Danutą Błażejczyk, Jerzym Połomskim, Danielą Fally, Angeliką Kirchschlager, Matjazem Robavsem, Małgorzatą Olejniczak (przygotował cykl mazurków Chopina/Viardot, z którymi to wystąpił na Festiwalu Pieśni Polskiej w Warszawie i w filharmonii w Belgradzie). Jest cenionym akompaniatorem konkursów wokalnych m.in. w Nowym Sączu (im. Ady Sari), Atenach (im. Marii Callas), Zwickau (im. Roberta Schumanna), Wiedniu (Belvedere), Warszawie (im. Stanisława Moniuszki), Bydgoszczy (im. Ignacego Jana Paderewskiego), zdobywając niejednokrotnie laury za najlepszy akompaniament. Współpracuje z pedagogami śpiewu m.in. z prof. Heleną Łazarską, prof. Gerhardem Kahrym, prof. Francisco Araizą i prof. Rudolfem Piernay’em. Jest korepetytorem i kierownikiem licznych projektów operowych. Ponadto interesuje się śpiewem solowym. Kształcił się u Haliny Mickiewiczówny i Heleny Łazarskiej. Śpiewał m.in. w Capelli Gedanensis, Teatrze Muzycznym w Gdyni. Od 2003 związany jest z zespołem wokalnym Festiwalu Schleswig-Holstein, z którym koncertuje w Europie, Ameryce Południowej i w Azji. Obecnie mieszka i pracuje w Wiedniu. Od marca 2010 prowadzi klasę korepetycji dla wokalistów w wiedeńskim Universität für Musik und darstellende Kunst.